slider slider slider slider slider slider

Konspekt z zajęć historii dla liceów ogólnokształcących
Temat zajęć: Cichociemni

Cele:
- Przyczyny, dla których zdecydowano o utworzeniu grup Cichociemnych.
- Przebieg rekrutacji i szkolenia Cichociemnych.
- Pożądane umiejętności, którymi musieli się charakteryzować kandydaci na Cichociemnych.
- Zapoznanie uczniów z najbardziej znanymi nazwiskami Cichociemnych.
- Udział Cichociemnych w konspiracji oraz wybranych akcjach zbrojnych i dywersyjnych na terenie kraju.
- Udział Cichociemnych w Powstaniu Warszawskim.
- Losy Cichociemnych po zakończeniu wojny.

Streszczenie:
W 1939 roku, gdy Rząd Polski trafił na emigrację do Francji zastanawiano się jak odtworzyć kontakt z okupywanym krajem. Wszyscy zdawali sobie sprawę, że najkrótszą drogą jest droga powietrzna. Udało się to dopiero w 1941 roku, gdy dostosowano pierwsze samoloty do dalekich tras pozbawiając je środków obrony własnej i wszelkiego balastu, a w to miejsce dokładając dodatkowe zbiorniki z paliwem. Jednocześnie Oddział Szósty Specjalny Sztabu Naczelnego Wodza rozpoczął rekrutację.
Łącznie na terenie Wielkiej Brytanii i Włoch do Oddziału Szóstego udało się zwerbować ponad dwa tysiące żołnierzy przeszkolonych nie tylko w skokach sportowych, ale także w działaniach dywersyjnych, w trudnych warunkach zimowych, łącznościowców, wywiadowców, fałszerzy dokumentów, generalnie w zakresie tworzenia wszelkich elementów składowych polskiego podziemia.
We wrześniu 1940 roku w Wielkiej Brytanii, Komandosi Wojska Polskiego na uchodźstwie przeszli intensywne szkolenie, aby powrócić do kraju i dołączyć do Polskiego Ruchu Oporu walczącego z hitlerowskim okupantem. Podczas ćwiczeń w surowym górzystym klimacie północnej Szkocji musieli przeżyć skazani wyłącznie na siebie i otaczającą przyrodę. Jeśli byli głodni polowali na jedzenie, jeśli było zimno, musieli zapolować również na futro. Na szkoleniu uczono jujitsu, trenowano strzelanie z różnego rodzaju broni bez celowania, uczono jak cicho zabijać nożem i pistoletem, jak produkować bomby, wysadzać w powietrze mosty, pociągi i budynki.
Niezwykle odważnych i świetnie wyszkolonych żołnierzy nazwano Cichociemnymi. Pod osłoną nocy skakali z brytyjskich bombowców na tereny okupowanej Polski. Z chwilą skoku każdego żołnierza awansowano o jeden stopień. Pierwszy skok do Polski odbył się w nocy z 15 na 16 lutego 1941 roku w Dębowcu w powiecie cieszyńskim. Ostatniego zrzutu dokonano 26 grudnia 1944 roku. Ogółem przyleciało ich do kraju trzystu szesnastu oraz 28 cywilnych kurierów. Jednym z nich był Aleksander Tarnawski ps. „Upłaz”, który po kilku latach nudnego garnizonowego życia w kwietniu 1944 roku został zrzucony w okolice Warszawy.
Cichociemni na potrzeby konspiracji tworzyli sobie drugą tożsamość. Sprawne posługiwanie się kłamstwem było jedną z najbardziej egzekwowanych przez instruktorów umiejętności. Swoistego rodzaju testem były pozorowane przesłuchania przeprowadzane o nieprzewidywalnych porach przez specjalne komisje śledcze. Kto pomylił prawdziwe życie z tym zmyślonym, odpadał ze szkolenia. Ci którzy przeszli szkolenie byli odprawiani, dostawali pieniądze na własne potrzeby a następnie znikali z jednostek, do których mieli macierzysty przydział. Było to związane z maksymalnym zachowaniem zasad konspiracji od których w dużym stopniu zależało życie Cichociemnych.
Po jednym, dwóch dniach od zrzutu wszyscy Cichociemni trafiali do Warszawy do „ciotek”, czyli do członkiń wydziału łączności zagranicznej, odpowiedzialnych za przystosowanie Cichociemnych do życia w okupowanym kraju. Skoczkowie po okresie aklimatyzacji otrzymywali przydział w zależności od potrzeb Armii Krajowej. Trafiali do działań dywersyjnych, do oddziałów organizacyjnych, odpowiadali za organizowanie łączności w poszczególnych Komendach Okręgów czy Komendzie Głównej. Trafiali również do oddziałów partyzanckich.
Wśród Cichociemnych była jedna kobieta Elżbieta Zawadzka, ps. „Zelma” kurierka Komendy Głównej AK do delegatury Rządu na Kraj. Cichociemnymi byli również Jan Piwnik ps. „Ponury”, jeden z najwybitniejszych dowódców oddziałów partyzanckich, Adam Borys ps. „Pług”, dowódca batalionu Parasol. Byli też wysokiej rangi oficerowie, m.in. Leopold Okulicki „Niedźwiadek”, ostatni dowódca Armii Krajowej, Stefan Bałuk, ps. „Starba”, oficer odpowiadający za fałszowanie dokumentów w Komendzie Głównej AK, kapitan Alfred  Paczkowski ps. „Wania”, dowódca jednego z odcinków Wachlarza, wydzielonej organizacji dywersyjnej Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej, utworzonej latem 1941. Życiorys każdego z nich mógłby posłużyć za scenariusz kilku filmów sensacyjnych.
Prawie jedna trzecia żołnierzy zginęła w trakcie skoku, albo już na terenie okupowanego kraju w walce z Niemcami.
Ta przygoda kosztowała życie wielu Cichociemnych. Elita dywersji, jak o nich mówiono została przez cały okres wojny zdziesiątkowana. Z trzystu szesnastu przerzuconych do Polski cichociemnych w czasie wojny zginęło stu trzech w tym dziewięciu podczas lotu lub skoku, osiemdziesięciu czterech zginęło w walce lub zostało zamordowanych przez gestapo, dziesięciu zażyło truciznę po aresztowaniu. Spośród dziewięćdziesięciu jeden cichociemnych, którzy wzięli udział w Powstaniu Warszawskim, osiemnastu zginęło w walce.
Duża cześć z pozostałych trafiła po wojnie w ręce komunistycznego aparatu bezpieczeństwa. Na dziewięciu wykonano po wojnie karę śmierci na podstawie wyroków sądów w okresie stalinowskiego terroru.
Ci, którym udało się wyemigrować z kraju odtworzyli wspomnienia Cichociemnych którzy przeżyli i zakładając Koło Cichociemnych rozpoczęli upamiętnianie szlaku bojowego tej niezwykłej formacji.

Ćwiczenia:
- Jakie kryteria trzeba było spełnić, aby zostać Cichociemnym?
- Wymień znane Ci nazwiska Cichociemnych.
- Jaki był wpływ Cichociemnych na przebieg walki zbrojnej w okupowanej Polsce?
- W jaki sposób organizowana była nowa tożsamość skoczków zrzucanych do kraju?

Kalendarium:
20 września 1940 - Dwie decyzje Naczelnego Wodza: o formowaniu pierwszej polskiej jednostki spadochronowej i o pilnym podjęciu lotów do Polski.
październik 1940 - Pierwszy polski kurs spadochronowy w brytyjskim ośrodku Ringway, koło Manchesteru.
15 na 16 lutego 1941 - Lądowanie pierwszej ekipy Cichociemnych w okupowanej Polsce.
luty 1941 - kwiecień 1942 - Rozpoczęcie lotniczych operacji przerzutowych do Polski, dokonywanych przy pomocy brytyjskich dywizjonów lotniczych specjalnego przeznaczenia.
grudzień 1943 - Rozpoczęcie lotów krótszą trasą z nowych baz we Włoszech.
26 grudnia 1944 - Ostatni zrzut Cichociemnych.
1957 - Ukazanie się pierwszej książki o Cichociemnych w PRL w ramach serii "Żółty Tygrys"